การที่เราได้คบคัยสักคน เราก็ต้องการคนที่จริงจัยกับเรา
เราจึงทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้ เพื่อที่เค้าจะได้จิงจัยกับเรา แต่ .. ทำไม ??? เวลาที่เราจริงใจเค้ากลับหลอก
เวลาเราหลอกเค้ากลับจริงจังกับเรา
แต่ก็ต้องทำไม? อีกแหละ
เราถึงไปรักคนที่หลอกเรามากกว่า
น้ำตามันช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ ใช่ม๊ะ ??
เพราะทุกครั้งที่ชั้ลเสียน้ำตา เทอร์ไม่เคยกลับมาเลย
ไม่เคยถามสักคำว่าเป็นไงบ้าง!!
ปล่อยให้ชั้ลนั่งเหงาอยู่คนเดียวตลอด

ขอโทดที่บางครั้งอาจงี้เง่า
บางครั้งอาจเอาแต่จัย
บางครั้งอาจพูดไม่ดี
แต่รู้ม๊ะ ว่าทุกครั้งที่ทำไปแค่ต้องการความห่วงใยเท่านั้น
แต่.. ใช่สิชั้ลมันไม่สำคัญนิ
เทอร์ถึงไม่แคร์

ช่วงเวลาผ่านมาเกือบปี
ชั้ลใช้เวลาลืมเทอร์
แต่ก็ลืมไม่ได้สักที

ผ่านมาอีกไม่นาน
เทอรืก้เข้ามาวนเวียนในชีวิตชั้ลอีก
ถามหน่อยสิ
ว่าเทอร์ต้องการอะไรกัลแน่ห๊ะ ??
ชั้ลเสียจัยกับเวลาที่ผ่านมา
และสิ่งที่เทอร์ทำมันไม่ทำให้ชีวิตชั้ลมีความสุขเลยสักที

มีคนถามว่ารักเทอร์มากเหรอ
ชั้ลตอบ่วาไม่รู้ !!
ชั้ลรู้แค่ว่าชั้ลขาดเทอร์ไม่ได้

แต่พอชั้ลเสียจัย
ก็ยิ่งกลายเป็นคนไม่มีค่า
ที่คอยไล่ตามเทอร์ทุกครั้ง
เทอร์เคยถามตัวเองบ้างม๊ะ
ว่าเทอร์ทำแบบนี้เพื่ออะไร
ทำแล้วมีอะไรดีขึ้นมา
นอกจาก..คนเกลียด !!!

หลายครั้งที่ชั้ลต้องบอกกับตัวชั้ลว่า
อย่านึกถึงเทอร์อีก
เพราะยิ่งชั้ลนึกถึงเทอรื
ชั้ลยิ่งลืมเทอร์ไม่ได้ ..
แต่ก็ใช่สิ !!
มันเป็นแค่ความคิดที่ไม่มีวันทำได้เลยสักที

ตอนนี้ชั้ลลองลืมเทอร์ !!
แต่ก็ได้แค่ 1 เดือน
เทอร์ยังอยู่ในความคิดชั้ลเสมอ

ชั้ลนั่งร้องไห้และด่าตัวเองในจัย
ว่าทำไม ?? ไม่ลืมเทอร์
แต่แล้วไงล่ะ
ก็เท่านั้นเอง เพราะชั้ลลืมเทอร์ไม่ได้จริง
ถ้าชั้ลลืมเทอร์ได้แล้วชั้ลจะมาทนอยู่อย่างนี้ทำไม

ชั้ลรู้ว่าเทอร์คบคัย
แต่ชั้ลก็ต้องทน
เพื่อที่จะได้คบกับเทอร์อีก -#$

บางช่วงที่เราห่างกัล
เทอร์คบคนอื่นแน่นอน แต่ชั้ลก้ทำอะไรไม่ได้
นอกจากด่าเทอร์
แต่ก็ต้องยอม ""

ขอบคุนแล้วกัล
สำหรับสิ่งดี ๆ ( ที่เทอร์เคยมอบให้ )
แต่ชั้ลลืมไปหมดแล้ว

ชั้ลรู้ว่า " อกหัก " มันเจ็บ
แต่ชั้ลก็ต้องยิ้มรับมัน
บอกตรง ๆ ว่ามันเจ็บปวดมาก
ชั้ลเหมือนคนไม่มีชีวิต
เหนื่อย !! กับการร้องไห้
ท้อ !! กับความเป็นจริง

ชั้ลไม่ได้เลือกที่จะอกหัก
แต่ชั้ลเลือกจะได้รักเทอร์
ชั้ลท้อจนแทบไม่อยากพูดกับคัย
ไม่อยากเจอคัย

แต่ชั้ลหนี้ความจริงไม่ได้
ชั้ลจึงต้องทรมานแบบนี้ !!!